Vita Pratica - Detti Strani

Regole spicciole di vita pratica - detti strani

La môrt dal pîguer l’é la cänpa di cän.
Canpèr ancåura una magnè ed faṡû.
Ròba rubè, pôca parè.
Båcca asrè la n ciâpa måssc.
Tótt i s-ciûp i än la sû mîra.
Al luṡåur dla candaila an tûr ne mujêr ne taila .
S’t sî puvràtt cänta una fôla, tû la mandôla e scòsa al sacàtt.
Al brèv dutåur l é quall ch’al cgnóss al sû mèl.
Sgnurén, guardîm dal’âcua, dal fûg, dai èṡen e dala stadîra dal marzarén (del negoziante).
Màsster tanpécc’ da una råuvra (quercia) al chèva un cavécc’.
Guâi e quatrén, chi i à u s i tén.
Zänt pinsîr e una melanòt i n än mâi paghè un bajòc.
L òmen fén a stänta, la dòna fén ch’la cänpa.
Unåur e żoventó, una vôlta pêrs i n tåurnen pió.
La längua la n à l òs, mo la rånp ali òs.
Al’ustarî, mâi a sêder e sänpr in pî.